May 2009

Pahiram na Kaligayahan. Salamat kay Kuya Manny Pacquiao. Pinahiram niya ang mga Pinoy ng kahit ilang sandali ng kaligayahan dahil sa kanyang pagwawagi laban kay Ricky Hatton noong Linggo, ika-3 ng Mayo 2009. Ipinatikim niya muli ang saya, kagaya ng sa Edsa 1 noong 1986. Saya na dulot ng pagkakaisa. Dahil sa pambansang kamao merong mga MNLF noong ika-3 ng Mayo na nakipanood sa "pay per view" sa loob ng kubol ng mga Marines. Walang naganap na krimen sa mga oras na yaon sa buong kapuluan. Naging isa itong injection ng pag-asa at self-esteem sa pagiging Pinoy. Sa tingin ko, ang ipinagbunyi ng mga Pinoy ay hindi lang ang pagkapanalo ni Kuya Manny kundi ang kanyang pagiging maginoo, maka-Diyos at mababang-loob sa kabila ng kanyang pagiging kampeon. Syanga naman. An Inconvenient Truth. Sinabi ni Al Gore: Ilagay mo ang palaka sa isang palayok ng kumukulong tubig at maglululundag ito nang katakut-takot para makatakas. Ilagay mo naman ang pareho ding palaka sa isang pitsel ng tubig. Dahan-dahan mo itong pakuluan. Mananatiling "sitting pretty" ang palaka hanggang sa ito ay maging exquisite na frog's legs. Dahil dito, sinabi ng isang kolumnista ng Philippine Daily Inquirer: "Kung paano unti-unting nawawasak ang kapaligiran sa ating planeta, ganito rin ang nangyayaring pagwasak sa ating bansa sa pamamagitan ng politika. Subukan mong ideklara ng Pangulo ang Martial Law at napakaraming Pinoy ang maglululundag nang katakut-takot sa galit! Pero walang Pinoy na magpoprotesta kung ang magiging style ng pagsira ng bansa ay sa pamamagitan ng pagpapatalsik ng mga elementong mabuti at pag-upa sa serbisyo ng mga bugok na itlog na magpapaganap ng disenyong inakda ng "panginoon ng kadiliman". Parurusahan niya ang mga desenteng tao sa isang banda at papabuyaan naman niya ang mga bulok sa kabilang banda. Hindi natin mapapansin na tayo pala ay isa nang frog's legs". Dahil rin dito, hindi kataka-taka na makapagbiro ang marami at sabihing ang isa pang kahulugan ng PMA ay "Philippine Malacañang Academy". "Very inconvenient truth to hear." Syanga naman. Guilty for not using common sense. Maraming nakikiusap kay Kuya Pacman (Manny Pacquiao) na huwag nang pasukin ang politika. Pakiusap ito na may halong matibay na malasakit. Hindi nila maatim na ang "bayaning" kanilang ipinagbubunyi ngayon ay kanilang isusumpa bukas. Pakiusap ito na nagbababala sa kanya. Hindi nila maatim at malubos maisip na balang araw, kung hindi siya magiging maingat sa mga jabs, left hook, right hook at uppercut ng mga bad eggs sa politika, pwede siyang maakusahan ng "guilty by association" o ng "guilty for not using common sense". Syanga naman. Bravo, Mary Ann Glendon! Isa siyang katolikang Professor sa Harvard. Mas naging tanyag ang pangalan niya nang pamunuan niya ang delegasyon ng Holy See sa 1995 World Conference on Women sa Beijing - tungkol sa pagtatanggol sa dignidad at karapatan ng mga kababaihan. Napaka-makasaysayan ang conference na ito dahil dito, sa pamumuno ng Holy See, nahadlangan ang maitim na balak ng maraming bansa, international agencies, mga organisasyon at pharmaceutical companies na isama sa "reproductive health" ang abortion. At hanggang ngayon ay hindi pa nababago ang pagkaunawang ito. Nang lumaon, noong 2004, si Mary Ann Glendon, kahit hindi isang Obispo, ay ginawa ng Vatican na maging Presidente ng Pontifical Academy of Sciences. Sinabi ni Glendon, "Kalungkot-lungkot na ilang beses nang nangyari na ginamit lang ang relihiyon sa mundo ng politika". Idinugtong pa niya, "Kaya naman, ang dahilan kung bakit hindi magkasundo ang iba't-ibang relihiyon ay sapagkat ang diyalogo ay nilalahukan ng mga tao na ang buhay ay hindi naman talaga naka-ugat sa kanilang pananampalataya." Kinailangang bitiwan ni Gng. Glendon ang posisyong ito noong 29 Pebrero 2008 pagkalipas ng ilang taon dahil tinawag naman siya ni Pangulong Bush na maging Ambassador ng Estados Unidos para sa Holy See. Ang problema ay ito: Kamakailan, inimbitahan si Presidente Obama ng sikat na pamantasang Notre Dame, sa ilalim ng pangangalaga ng Holy Cross Fathers, para magsalita sa kanilang Commencement Exercises sa ika-17 ng Mayo 2009. Ang tradisyonal na pinapapagsalita rito ay yaong mga personalidad na nagpakita ng gilas at giting bilang mga katoliko. Higit pa rito, kasali sa programa na bigyan si Obama ng honorary degree ng Notre Dame. Naging controversial ito dahil simula nang umupo si Presidente Obama ay marami na siyang mga inaprubahang bills na laban sa buhay ng tao gaya ng abortion at embryonic stem cell research. Sa katunayan, 46 na Obispo ng Tate ang nagprotesta laban sa pag-aanyayang ito ni Fr. Jenkins, pangulo ng pamantasan, kay Pres. Obama. Kaso, inimbitahan rin si Mary Ann Glendon na tumanggap ng "Laetare Medal" sa nasabing commencement exercises. Ito ang pinakamataas na award para sa isang katoliko na ibinibigay ng pamantasan simula pa nang 1883. Ang nakaukit sa medalya ay ito: "Truth is mighty, and it shall prevail". Bilang katugunan, tinanggihan ni Mary Ann Glendon ang nasabing medalya. Subukan ninyong tunghayan sa "Zenit" o sa "Google" ang sulat ni Ms. Glendon kay Fr. Jenkins. Masasabi ninyong, "Bravo! Bravo! Bagay na bagay sa iyo ang pangalang 'Mary Ann'! Buwan pa naman ng Mayo, buwan ni Maria, nang mangyari itong pagsaksi mo sa katotohanan." Syanga naman. Pagdalaw ni Pope Benedict sa Holy Land . Ito ay mula ika-8 hanggang sa ika-15 ng buwang ito ng Mayo. Sa loob ng walong araw dadaan siya sa Jordan, Bethlehem , Jerusalem at Palestinian Territories para bisitahin lalo't higit ang mga Kristiyano doon na dahil sa krisis ng kapayapaan at dialogo ay unti-unti nang nagsisilikas (exodus). Wika nga ng yumaong Papa Paulo VI, "Kung mauubos ang mga Kristyano roon, manganganib na ang lahat ng ito ay magmimistulang isa na lang museum." Inaasahan din na bibigyan ng pansin ng Papa ang memorya ng holocaust (organisadong pagpaslang sa mga Hudiyo). Ipapaala-ala rin ng Papa na ang solusyon sa suliranin sa lupa, tubig at sa mga lugal na banal ay hindi sa pamamagitan ng dahas at terorismo kundi sa daan ng diyalogo, kapayapaan, pag-asa at pagtitiwala sa isa't-isa. Napakahalaga ng mga solusyong ito dahil sa mga taong nagkakaunawaan at nagmamalasakit sa isa't-isa, di mangyayari na ang interview sa Papa ay lagi na lang taken out of context. Syanga naman.

Easter Sunday 2009

Easter is the most joyful feast of the entire Church year. In fact you should feel as happy today, if not happier, than what you felt last 25 December. Actually, our lay ministers and choir made careful preparations to have a meaningful celebration with you. They tried to make a faithful dramatization of the life of Christ showing the transition from Passion and Death to the Resurrection. Thus, how you feel this Easter morning depends a lot on how you spent the Holy Week. If the Holy Week was just one big vacation, then not much has changed, and life goes on pretty much the same. In so far as we allow God to speak to us and mold us, we grow. If we really "got into" prayerful reflection on Scripture, confession, fasting and real effort to loving closeness with Jesus, then our Easter joy is going to last longer than one day. Alay-Kapwa should have been part of your Lent. I wish to narrate to you an Easter parable indirectly related to "Alay-Kapwa": ANECDOTE. There was a certain father who was in a foul mood. Since he was not able to spend the Holy Thursday and Good Friday celebrations with his family, he planned to compensate for those absences by attending the Easter Liturgy with his wife and three children. Sunday worship with his family was special for him. He believed that the family that worships together stays together. But he was the new manager of a fast-food restaurant. The owner, anticipating a large crowd, ordered him to work Easter Sunday. He had no choice. Furthermore, he needed the manager's job badly. His children required a lot of food and clothing. He swallowed his disappointment. However, the manager had to concede his employer was correct. The people looking for Easter Sunday breakfast were double the usual number. Before noon he found himself tired. From the crowds coming in the front door, he saw no relief. He felt guilty getting bad-tempered with several customers. They had grown impatient at the long wait. He sensed too that his anger arose from his envy that they were free and he was not. Some of them had their children clutching their precious Easter bunnies. The young man, who was next in line, was wearing a gold cross around his neck. He politely said to the manager, "Two orders of scrambled eggs please with a double order of bacon and sausage, whole wheat toast, two fresh orange juices, two large coffees." Then he said, "Please put each breakfast on a separate tray, but give me the check for both." The manager assembled the breakfast order for the pleasant man. He presented the trays to him. The manager gave the change to him. At that point, the fellow, dressed in workingman's clothes, said, "Please give the change and the second tray to the man behind me." Then he disappeared into the large crowd. It was the last he saw of him. The manager saw the man behind his last customer. He was dressed in old clothing, needed a shave, and was carrying what appeared to be his belongings. They were spilling over from two shopping bags. He looked exhausted. He appeared as though he would be lucky to have the few coins needed for a senior coffee. The manager gave the surprised man the second heaping tray and the change. He smiled at him. It was his first genuine smile that morning. He whispered to the beggar that his benefactor was the fellow who had just preceded him. The old man looked confused but delighted. His Easter Sunday had been made. For this beggar, the Christ had indeed risen. The good news was very good. He would have a good breakfast. He was tempted to shout ALLELUIA. The manager recalled the line someone had recently spoken to him: "I can't save the world, but I can send a poor man something to eat." The resurrected Jesus had come to that fast-food shop in the person of the young truck driver. He was driving an eighteen wheeler. He too was away from his family on Easter. The manager realized the driver had touched not only the hungry old man down on his luck but also himself. He had transformed his shop into a cathedral. The work day passed quickly after that. He mused on the aphorism that while it is not easy to become an Easter Christian, it sure is easy to start. When he got home tired that night, after passing by the Cathedral for the late 7pm Mass, his three year old embraced him and shouted, "Daddy, daddy, we saw the Easter Jesus in church." As he picked up the child, he kissed her warmly. Then he whispered to her with a large smile, "I saw Him too, Mary Grace." As he got down on his knees for his night prayers, he thanked the risen Jesus for sending both men into his shop that Easter Sunday. For a fleeting moment, he wondered whether the poor man had been the resurrected Jesus Himself. But he dismissed that notion as much too grandiose. But was it? After all, is there not a story that the thirteenth century Francis of Assisi once had been asked for a coin by a beggar? Francis was coming from Easter services. He embraced the beggar warmly, called him "my brother," and gave him several coins. As Francis left the poor man, he turned back to wave. He saw Jesus Himself standing where the beggar had stood. He waved at Francis with a smile. There was a huge bleeding wound in His hand. Well, I suspect that some of you would say: "Si Monsignor naman, gumagamit pa ng 'story-telling (a lie)' sa kanyang homily." Kung kathang-isip man, lalo't higit ang unang kwento ko tungkol sa manager ng fastfood, I am sure stories of that sort happened this week among you, my dear friends. Jesus was risen in and through you. At kung gusto talaga ninyong humabol pa ngayong araw na ito, para maging maganda talaga ang Holy Week lalo na ang Muling Pagkabuhay, let's work on the following questions: Are there bad habits we need to put to death? Are there relationships we need to mend? Are there responsibilities we should face? Are there duties we need to accomplish? Are there new horizons we need to explore? Let us all be living witnesses to Christ's Resurrection. DO NOT BE AFRAID, as the late Pope John Paul II would always say, quoting what the Resurrected Christ used to say during his post-Resurrection apparitions. Do not be afraid to love.

Marso 2009

1. Napapag-usapan lang. Ano kaya at naaksidente kayo, pero hwag sanang mangyari. Bagay lang at napapag-usapan. Tapos, sa aksidenteng yaon, nagtamo kayo ng kaunting sugat. Tanong: Ano kaya ang una ninyong gagawin? Alam nyo, pwedeng mangyari na sa isa sa mga mambabasa ng "Syanga Naman" na ang una niyang isi-secure ay ang kanyang cell phone. Bakit? Kasi, kapag nabasa ni Misis ang text messages nito, magiging dahilan ito ng kamatayan ng puso nilang dalawa. Ha ha ha ha ha. Syanga Naman. 2. Ang cell phone, salamin ng ating pagkatao. Totoong-totoo ito sa ating Bayan. Ipinapakita ng text messages nito ang ating kabanalan o ang ating mga attachments na magandang pagnilayan ngayong Kuwaresma para maituwid. Ipinapakita rin nito ang ating mga priorities; kahit yaong tendency na maging maluwag sa paggastos sa mga texts, gaya ng "Mmmmwah!", na hindi naman napaka-essential at yaong tendency na maging maganit sa pagdukot ng pisu-piso sa mga proyektong maka-bayan, gaya ng "Pondong Batangan" na ayon kay Fr. Manny Guazon ay napakarami nang mag-aaral na mahihirap ang natutulungan. 3. Ang bangungot ng kawalan ng ebidensya. Sa cell phone ay pwede ring masalamin hindi lang ang ating sarili kundi ang ating Bansa, lalo na ang sub-culture na gumagapang sa katauhan ng mga nanunungkulan: ito ay ang sub-culture na maging maganda ang imahen sa panlabas at mapagtakpan ang mga gawaing makakasira ng panlabas na imahen. Kahit maliwanag pa sa sikat ng araw ang nakita ng mga saksi, sila pang mga saksi ang laging talo dahil wala silang ebidensya. Syanga Naman. 4. Transfiguration resolution. Nang ikalawang Linggo ng Kwaresma, nang ang ebanghelyo ay tungkol sa Transfiguration, nasabi ni Fr. Orbos sa TV Mass na kailangan ng ating Bansa ang "Transfor-Nation" at "Transfigu-Nation". Oo nga naman. Syanga Naman. 5. Paala-ala ni Santo Tomas de Aquino. Napakarami sa atin ngayon ang sugatan financially, morally at spiritually. At kahit alam nating "ang tunay na nagmamahal ay nag-aalay" nahihirapan tayong maka-move on. Nalalanta tayo. Maganda, at this point, na mapaalalahanan tayo ni Sto. Tomas de Aquino tungkol sa "tatlong bagay ng kinakailangan nating malaman para maligtas o kaya para maramdaman ang langit dito pa man sa lupa". Una, "know what we ought to believe". Sapagkat kung malinaw sa atin kung ano at Sino ang dapat nating sampalatayanan hindi tayo mapipigilang mangarap. Malakas ang ating pag-asa. Kagaya ni Amang Abraham, magagawa nating tupdin ang utos ng Diyos kahit masakit itong isagawa sapagkat malinaw sa ating di Siya lumilimot sa Kanyang mga pangako. Syanga naman. Pangalawa, "know what we ought to desire". Sapagkat kung malinaw sa atin kung ano ang dapat nating gustuhin kaya nating kitlin mula sa ugat ang dahilan ng ating kasakiman, hindi lang sa "moderation ng ating greed". Kaya nating mag-alay dahil tayo'y nagmamahal. Hindi natin pagbibintangan ang pera bilang ugat ng kasamaan dahil batid nating ang pusong sakim ang ugat ng kasalanan. Kapag malinaw sa atin kung ano ang dapat nating gustuhin, malinaw din sa atin na "ang kabanalan ay hindi necessarily ang maging mahirap financially". Malinaw din sa atin na kaya tayo nabubuhay ay hindi upang magdusa kundi upang magmahal. At bahagi ng pagmamahal na ito ang pag-aalay. Sinabi nga ng Panginoon na "Sinuman ang gustong maging aking alagad, buhatin niya ang aking krus at sumunod sa akin." Syanga Naman. At pangatlo, "know what we ought to do". Kapag malinaw sa ating puso at isipan kung ano ang dapat nating gawin, kaya nating maging magiting. Nakakatayo tayo kahat ilang beses tayong madapa. Alam nating isang chapter lamang ito sa ating buhay, isang tuldok sa kasaysayan ng kaligtasan. Alam nating instrumento lang tayo. Di hinihingi ng Diyos na maging tagumpay sa ating misyon. Malinaw sa ating misyon na ang Diyos ang Panginoon ng Kasaysayan ng Kaligtasan. Hindi tayo! Ang hinahanap Niya ay maialay natin ang "the best" ng ating makakaya. Nakakaya nating maging kakaiba dahil "To be a Christian is to be different". Kaya nating makagawa ng mabuti na di na naghahangad pang ipaskel ang pangalan sa mga gusali, lathalain at sa mga sasakyan. Ang paglilingkod ay bunga ng pagmamalasakit at naglalayong maipastol ang mga sugatang tupa upang pagalingin ng Dakilang Pastol. Hindi mo nilalayon na matulungan ang kapatid upang sa gitna ng kanyang kahinaan (vulnerability) ay sagpangin upang pakinabangan at angkinin para sa sariling kapakanan. Syanga Naman. Kapag malinaw sa atin ang tatlong paala-alang ito ni Santo Tomas de Aquino, makakaya nating sundin ang halimbawa ni Abraham. At tuwinang merong magiging "kakaiba" bilang Kristyano dahil hindi siya sumusukong "mangarap", tuwing may magtiwala sa Diyos at "mag-aalay" ng buhay, maraming mga nawawalan na ng pag-asa ang mabubuhayan ng loob. Bakit? Sapagkat sa tagpong ito maririnig mula sa langit ang sinabi ng Diyos Ama sa unang Transfiguration: "Narito ang aking anak na lubos kong kinalulugdan. Sundin ninyo siya …" 6. Si Kristo, tunay na Alay-Kapwa. Kinahabagan Niya tayo hindi lang kahit (in spite of) tayo makasalanan kundi sapagkat tayo ay makasalanan. Hindi lang kamay ang kanyang iniabot. Siya mismo ang dumating upang tayo ay tubusin. Dahil dito, sa pagnanais na matularan Siya, napakagandang pagnilayan ang awitin ng Alay- Kapwa na nagsasabing: "Mag-utos ka, Panginoon ko. Dagling tatalima ako …" Syanga Naman. 7. Yeheeey, bakasyon na naman! Dahil malapit na naman ang bakasyon, magandang mabanggit yaong "question and answer session" ng mga pari ng Diyosesis ng Roma kay Pope Benedict XVI nitong nakaraang Marso 2009. Tungkol ito sa pastoral care ng mga kabataan. Nasabi doon na hindi sapat na basta na lang mapuno ang kumbento o ang parokya ng mga grupo ng kabataan na nagpapalipas ng panahon na hindi nag-aaral o hindi nagtatanong ng mga tamang katanungan na makakapagbukas sa kanila ng religious meaning, laan upang maging gabay nila sa paglilingkod sa kapwa. Ang kumbento ay hindi dapat magsilbing refuge lamang ng mga batang tumatakas sa bahay. Ngayong bakasyon, maganda na matuto silang makisama, maging lider at maging mga taga-sunod at lalo't higit, ang magkaroon sila ng kultura ng tunay na mananampalataya. Kaalinsabay nito, inirekomenda ni Pope Benedict para naman sa mga kabataang-pari, bilang pastol na rin ng mga kabataan, maganda na silang junior clergy ay bigyan ng three-year term bilang assistant pastor para magkaroon sila ng sapat na exposure sa iba't-ibang kultura at sitwasyon ng bawat parokya. Syanga Naman.

Enero 2009

1. Hello and Goodbye! Habang ang mga bakasyonista ay namamaalam sa Belen, Christmas tree at Santa Claus, naka-telecast naman sa ilang morning TV programs ang storing tips o kung papaano igagarahe ang Christmas lights at décor sa kani-kanilang taguan. Opppps, huwag na huwag ninyong isasama sa taguan ang pagpapatawaran at pagbibigayan! Hwag kalimutan na ilang beses din kayong naki-awit na… “At magbuhat ngayon, kahit hindi Pasko ay magbigayan”. Take note, kasama sa pagbibigayan ang pagbibigay ng “the best” natin anuman ang ating ginagawa. Dahil dito, lakas-loob nating isigaw:“Goodbye Christmas vacation; Hello, school, books and notebooks!” Huwag matakot sa mathematics! Goodbye sa pagbangon nang tanghali na. Ang mga sakripisyo tuwing schooldays ay pampalasa ng buhay. Ang mga ito ang nagpapasaya ng bakasyon. Syanga naman.

2. “Pastoral” music para sa Misa. Ako po ay di magaling kumanta. Ang katuwaan ko po naman ay ang makinig ng musika. Sa akin pong pakikinig narito ang aking mga napupuna: May mga awitin sa radyo at sa simbahan na maganda ang lyrics pero pangit naman ang melody. Resulta? Maingay sa ulo ang effect ng mga ito. Meron namang pieces na maganda ang melody pero mababaw naman ang lyrics. Siguro magandang malaman ng choir directors na merong awitin na mas bagay sa konsyerto kaysa Misa. Kahit ano pang ganda ng polyphony, lyrics at rendition nito sa loob ng Misa, mahihirapan pa rin ang Espiritu Santo na patagusin ang mensahe nito sa puso lalo na kung ang melody nito ay walang bakas ng liturgical solemnity. Ganon din, maganda kung ang pag-awit sa Misa ay pastoral, i.e., naghahatid o nagpapastol ito ng mga sumisimbang tupa tungo sa Panginoon at hindi tungo sa paghanga sa choir o choir director. Syanga naman.

3. Mga sawimpalad sa Manila Film Festival 2008. Napansin ko nitong festival na mas-maraming entries ang pampasaya at pampatawa, e.g., “Iskul Bukol”, “Desperadas” at “Tanging Ina”. Understandable lang, di po ba, na si Juan de la Cruz ay pasayahin? Ang malungkot nito, meron po akong inabangang mga winners pero hindi po nanalo. Sawimpalad! Wala ni isa sa mga opisyal mula sa Malacañang, Kongreso, Senado, Department of Justice at Supreme Court ang lumabas bilang winner. Di po ba dapat lang nating taguriang Best Actor yun pong mga senador o congressmen na umaasbok sa init kapag nakikipag-debate o nag-iimbestiga sa session hall pero table mates naman pala sila ng mga ini-interrogate o ka-debate nila over a piece of “hambordyer”. Di po ba best actor/actress yaong mga makabayan sa mga talumpati sa plaza, radyo at TV pero kabaliktaran naman ang ipinapakita sa kanilang politika at pamamalakad. Kaya, sana po next time ay dapat maging maingat na ang mga hurado ng film fest sa pamimili ng best actor at actresses. Syanga naman.

4. Pagtatayo ng Kapayapaan sa pamamagitan ng Pagwasak sa Karukhaan: Ito po ang pamagat ng mensahe ni Pope Benedict XVI (B16). Laan po ang mensaheng ito para sa mga presidente, prime ministers, diplomats, at mga pinuno ng iba’t-ibang relihiyon nitong World Day of Peace, ika-1 ng Enero 2009, Kapistahan ni Maria, Ina ng Diyos. Sinabi ni B16, kung tutuusin “ang karukhaan (poverty) ang ugat ng mga digmaan at civil war”. Ang solusyon sa karukhaan ay hindi ang pagsugpo sa pagdami ng tao kundi ang pagsugpo sa maraming taong biniktima ng naghaharing-uri sa pamamagitan ng panggigipit at dahas.

Ang solusyon sa karukhaan ay hindi ang pagpapadala ng saku-sakong condom sa mga nagdarahop na biktima ng AIDS kundi ang paggagamot sa moral issues na may kaugnayan sa pagkalat ng virus. Sa tuwing may mga babae na biktima sa lipunan ng mga macho, ang laging nagdurusa ng kahirapan ay ang mga bata.

Sa mga bansa na hinahagupit ng global recession, ang solusyon ay ang kooperasyon sa legal at economic level upang makapag-ugit at makapagpasunod ng mga batas na pakikinabangan hindi lang ng mga mismong umuugit ng batas. Bagay na bagay rin ang mga payong ito ng Papa para sa bansa ni Juan de la Cruz na pinapapagdusa hindi lang ng economic crisis kundi lalo’t higit ng credibility crisis. Syanga naman.

5. Syanga Naman mosaic. Hanggang ngayon ay meron pa ring nagtataka kung bakit ang style ng column na ito ay parang pagtatagpi-tagpi ng iba’t-ibang topic. Kasi po, ang trip ko ay ang makapagbuod ng maraming topics bawat buwan kaysa makapaglathala ng isa lang article na pinahaba at pinalalim ng maraming supporting footnotes at sources. Para sa akin, mas-masaya kung maraming topic at tag-lish, di po ba? For a change, ika nga. Syanga naman.

6. Rizal Day. Naniniwala ako sa sinabi ni Conrado de Quiros mula sa isa niyang mga columns: “Ang kabayanihan ay makikita hindi lang sa kamatayan. Makikita rin ito lalo’t higit sa kung papaano tayo nabubuhay.” Totoo rin ito kung iuugnay sa buhay-kabanalan. Sa katunayan, parang mas-madali ang mamatay na martir kaysa magtiyagang magpakabanal araw-araw sa gitna ng karamdaman, pagkakautang, pag-iisa, pag-uusig, at pagkabigo. Di po ba? At “silang nag-aalay ng buhay dahil sa pag-ibig at katarungan ay di namamatay”(B16). Syanga naman.

7. New Year’s Resolutions. Hindi sapat na dahilan na porke hindi natin nagaganap lahat ang ating New Year’s resolutions ay hindi na tayo gagawa pa kailanman ng mga resolutions. Hwag naman. Hwag tayong magpatalo sa espiritu ng cynicism. Sa totoo lang, walang kasaysayan ang araw-araw nating pagdarasal kung wala tayong resolution of the day. Walang kasaysayan ang sermon kung hindi ito nag-iiwan ng hamon o resolution sa mga sumisimba sa araw na iyon. Maging masugid lang tayo sa pagsasakatuparan ng ating daily resolutions ay pagkakalooban tayo ng bonus na “fruits of the Holy Spirit”, gaya ng charity, at joy. Sa pamamagitan ng bonus na “bunga ng ng Espiritu Santo”, hindi magiging maganit ang pag-akyat natin sa bundok ng kabanalan. Sa halip makakagawa tayo ng mga dakilang bagay na laging may ngiti sa mga labi at kislap sa mga mata (Easter Joy). Syanga naman.

8. Flying Bread. Tanda pa nyo kung sino si Muntadhar al-Zeidi? Siya ang Iraqi na bumato ng sapatos na kasimbilis ng Scud missile kay Presidente Bush matapos makapag-update ang huli sa isang press conference tungkol sa Afghanistan at Iraq nitong nakalipas na December 2008. Biro ng iba, pwede sigurong irikemonda si Mr. al-Zeidi na maging “patron” ng goodbye kiss, baseball pitcher o kaya ng mga magsasapatos. Sa Europa, ang ibinabato nila sa mga lingkod-bayan na di maka-deliver ay itlog na hilaw. Sa bayan ni Juan, hindi dapat mangyari na ang maibato ay flying bread. Hindi dahil masasayang lang ang tinapay kundi dahil very hazardous kung nakalagay pa ang tinapay sa garapon. Kung bakit hindi ito ginawang big deal ng mga Kano bilang diplomatic case lalo pa’t ginawa ito sa kanilang head of state, hindi na tayo dapat masyado pang mag-isip. Alam nilang maliit pa ito kaysa langgam kung ihahambing sa diplomatic mistake na ginawa ng Bush administration. Sa unang tingin, ito ay aral para kay Presidente Bush lamang. Syanga naman.

Syanga Naman, Disyembre 2008

1. Naluma ang kanilang Magna at Summa cum Laude. Minsan ay nag-session sa Judicial Committee ng kongreso. Pinagtalunan nila kung ang bibe (duck) na nasa kanilang harapan ay bibe nga. Halos lahat ay gigil na gigil. Ang tuka kasi ng naturan ay sa bibe. Kung maglakad ay parang bibe. Kung lumangoy ay parang bibe. Ang paa ay bibeng-bibe. Ang behind nito ay lalo nang bibeng-bibe. Ang sabi ng CBCP ay hindi naman ito manok. Hindi rin ito gansa. Hindi rin ito turkey. Lalo nang hindi ito kalapati. Hanggang ngayon ay hindi pa rin matukoy kung ito ay bibe. Wala raw substance ang alegasyon na ito ay bibe. Lalong lumabo ang usapin nang dalhin ito sa plenary ng kongreso. Napahiya kasi ang kanilang pagiging magna at summa cum laude sa technical question na: "Do you have proofs na ito ay bibe?". Hmmmmm … Syanga naman. 2. "Kung ako ay pangulo ... Bow!" Kung ako ay pangulo, kaso ay hindi, hindi ko dapat ipagmalaki na ang malaking asset ng Bansa ay ang kinikita ng kanyang mga migrant workers. Dapat ko pa nga siguro itong ikahiya dahil kaya sila umaalis ay dahil nalulusaw na ang kanilang pag-asa sa mga hagupit ng "tadhana". Kung ako ay pangulo, kaso ay hindi, di ko kayang ipagmalaki ang medical tourism: maluwag na pagbibili ng mga lupain para pagtayuan ng mga bahay bakasyunan at permanent residence ng mga retired na banyaga, para naman pagsilbihan ng ating mga nurses bilang nurses at iba pang papel. At dahil sa "proliferation" ng nurses, sila pa ngayon ang nagbabayad sa mga ospital para sa kanilang OJT. Kung ako ay pangulo, kaso ay hindi, hindi ako magsasayaw ng cha-cha. Hindi kasi pwedeng sumayaw ng Cha-Cha sa tugtog ng "Lupang Hinirang". Kung ako ay pangulo, kaso ay hindi, matatakot ako na maging pangulo. Bakit? Una, dahil oras na ma-addict ako sa pagiging pangulo, napakahirap umatras pabalik dahil oras na ako ay umatras, maraming sibat at punglo na nakaumang mula mismo sa mga taong aking pinaniwalaang dapat mahalin at pwedeng pagkatiwalaan. Pangalawa, oras na ako ay ma-addict sa pagka-pangulo, pwede akong magpakabulag sa paniniwala na ang mas mabuting kuhaning advisers ay ang mga katulad kong bulag at nagbubulag-bulagan kaysa sa "Lord of History". Kaya nga, sa halip na maging pangulo, nagiging isa lamang akong panggulo. Syanga naman. 3. Horror Movies. Paano ba uunlad ang Filipino film industry, hindi pa naipapalabas ang sine sa mga moviehouses ay pwede nang bilhin ang illegal na kopya ng mga pelikula bilang DVD kahit sa tabing-daan? Kaya naman, dumalang na ang sineng pinoy. Wala na ngayong mapanood ang pinoy kundi ang mga sumusunod na pinagtitiyagaan nilang serye: "Hello, Garci", "Fertilizer Deal", "NorthRail Transit", "NBN-ZTE Deal", "MOA sa Mindanao" at "Euro Dollars". Ang pangit lang ay walang "The End" ang mga "palabas" na ito. Walang iniwan sa horror story na laging nagpapahayag sa huling eksena na meron pa itong horror episode na karugtong. Syanga naman. 4. "Maging handa kayo": Ano kaya ang ibig sabihin nito? Ngayong Advent at sa darating na Christmas season, laging ipinaaala-ala sa atin ng Ebanghelyo na maging handa sa pagdating ng Panginoon. Para sa akin, ang pagiging handa ay makakamit sa pamamagitan ng perseverance. Para kay Pope Benedict, ang pagiging handa ay nangangahulugan din ng "hindi pagpapaliban sa mabubuting gawa na dapat gawin ngayon." "Kasama ng pagiging handa", dagdag ni Pope Benedict, "ang pagbubukas ng puso sa pag-asa". Ang mundo kasi ng maraming nasirang pangako ay nagdudulot ng maraming dahilan para tayo maging pesimista o para matakot. Panahon muli ngayon ng pagsamba at pagninilay. Panahon na tikman muli kung paano lumaya sa mentalidad na maangkin ang "lahat" at "sa isang iglap". Panahon ito ng paghihintay sa isang "Someone" kaysa "something". Sa pamamagitan Niya, laging posible na may magawang mabuti at maganda ang tao ngayon para sa kinabukasang galing sa Diyos. Syanga naman. 5. Ang kabayanihan ay hindi lamang nasa quality ng kamatayan. Dahil medyo abstract ang salitang pag-asa, magbibigay ako ng sample ng konkretong kahulugan nito. Ang isang sample ng pag-asa, in concrete, ay kung itinatalaga mo ang pagkatao at posisyon mo bilang daluyan ng katarungan at mabuting gawa. Dahil sa kabayanihan mo sa gitna ng bagyo, pati ang iba ay lumalakas ang pag-asa. Samantala, kapag ikaw ang "nakaupo" at bumigay ka sa kultura ng "lagay", sapilitang "S.O.P.", panggigipit lalo na sa mga mahirap, nagiging balakid ka sa daloy ng pag-asa na nanggagaling sa Diyos. Bahagi ng pag-asa ang paniniwala na "ang kabayanihan ay di lamang nasa quality ng kamatayan kundi nasa quality, lalo't higit, ng buhay," i.e., ng pagsunod at pagpapasunod. Syanga naman. 6. Mga pamaskong regalo ngayong "Pauline Year at Marian Year". Minsang natunghan ko ang Zenit, nabasa ko ang isang payo ni Padre Rossica ng Canada , isang Basilian priest: This Advent, allow me to suggest that you mend a quarrel. Build peace. Seek out a forgotten friend. Dismiss suspicion and replace it with trust. Write a love letter. Share some treasure. Give a kind answer even though you would like to respond harshly. Encourage a young person to believe in him/herself. Manifest your loyalty in word and deed. Keep a promise. Find the time. Make time. Forego a grudge. Forgive an enemy. Celebrate the sacrament of reconciliation. Listen more. Apologize if you were wrong. Be kind even if you weren't wrong! Idinagdag rin niya: Try to understand. Flout envy. Examine the demands you make on others. Think first of someone else. Appreciate. Be kind, be gentle. Laugh a little. Laugh a little more. Deserve confidence. Take up arms against malice. Decry complacency. Express gratitude. Go to Church. Stay in Church a little while longer than usual. Gladden the heart of a child. Take pleasure in the beauty and wonder of the earth. Speak your love. Speak it once again. Speak it even more loudly. Speak it quietly. Rejoice, for the Lord is near! Syanga naman. 7. Pamaskong Bonus na "siksik, liglig at umaapaw". Para sa mga maka-Diyos, kagaya ni Abraham, "ang kaligayahan niya ay iyon mismong kalinisan ng kanyang kalooban at ang mapaglingkuran ang Diyos at kapwa nang buong pag-iisip, nang buong puso at lakas". Kahit si Abraham ay inabot ng katandaan na walang anak, ni gaputok man ng pagrereklamo ay walang narinig ang Diyos mula sa kanya. Kaya nga, ang pagdating ni Isaac bilang kanyang anak ay naging bonus na lamang sapagkat ang mismo niyang kaligayahan kahit bago pa siya pagkalooban ng anak ay tanging ang Diyos lamang. Kaya nga, mga giliw naming mga mambabasa ng "The Filipino Catholic" sa New York at New Jersey, at ng "Ulat Batangan" sa Archdiocese of Lipa, ganon din, sa mga sumusubaybay sa "Syanga Naman" sa e-mail at sa blogspot (http://siyanganaman.blogspot.com), laging tandaan na ang pamasko ng Diyos na "siksik, liglig at umaapaw" ay bonus na lamang para sa isang pusong wagas na nagmamahal sa Diyos. Magkaroon nawa kayo ng kaloobang katulad ng kay Abraham at Maria. Merry Christmas and a Meaningful 2009. Syanga naman.

Syanga Naman, Nobyembre 2008

1. Effective na "Hail Mary". Si Senator McCain daw ay "gracious in his defeat" at si President-elect Barack Obama naman ay "magnanimous in his victory". Marami tuloy ang humanga sa eleksyon ng mga Kano . Pero balita ko ay ilan ring beses nainggit ang mga Kano sa ating mga eleksyon: Halimbawa, nang panahon ni Marcos nadaig natin ang computers nila. Bago pa magbotohan, alam na natin ang resulta ng bilangan, siyempre - na panalo si Marcos. Kamakailan nga ay humanga din sila sa mga Pinoy dahil nagdasal lang ng "Hail Mary" ang isang kandidato through the cell phone ay nanalo siya. Latin version nga lang ng "Hail Mary" ang kanyang dinasal. Para sa di marunong ng Latin, heto po ang excerpt ng dasal: "Ave Maria, garci plena … Amen". Ha ha ha ha. Syanga naman. 2. Nabatulan na! Kapag dumarating ang November 1 ay laging scene-stealer ang ulan. Para bang binabadya at hinahamon tayo ng ating mga mahal na yumao na "Hoy, maganda nga ang pasalubong mong bulaklak, pero mas trip ko ang mabango mong sakripisyo"; "Hoy, natutuwa ako sa mga dasal at pa-Misa mo, pero mas konkreto at humahalimuyak ang dasal mo kung isinasagawa mo ang mga inihabilin ko sa iyong dapat gawin bago pa ako malagutan ng hininga." Syanga naman. 3. Ibang mukha ng corruption. Ang corruption ay hindi lamang tungkol sa pera at kapangyarihan. Ang corruption ay tungkol din sa mga ideas na pinalalabas na maganda, pero sa loob ay may lamang pigsa (hidden agenda) at kabulukan. Ang kagaya nito ay regalo sa Pasko: ang magandang pabalat ay reproductive health pero ang nasa loob naman ay abortion. Syanga pala, alam ba ninyo na nang maraming namatay sa tsunami sa Indonesia , ang ipinadala kaagad ng UNFPA ay milyong dolyar na condom at iba pang contraceptives sa halip na gamot para sa primary health care. Kulang na lang sabihing, "napakahilig" talaga ng ating kapit-bansa. Kung ikaw kaya ay nasunugan ng bahay, tapos ang ibinagsak sa iyong regalo ay isang sakong condom, ano ang sasabihin mo. Siguro hindi mo sasabihing - Syanga naman. 4. Pusong may mata. Ang tatak ng disipulo ay ang pagkakameron ng puso. Pero dapat ang puso niya ay may mata na nanggagaling sa discernment. Mas maganda kung ang pusong ito ay merong kamay at paa para maikalat ang nilalaman ng ginintuang puso niya. Syanga naman. 5. Salitang tumatagos sa puso, kahit hanggang ugat. Habang nagko-concede sa pagkatalo si Senator McCain at habang tumatanggap ng karangalan si Obama, nakita ko kung gaano ka-effective ang kanilang talumpati. Inspirational, ika nga. Nakanganga pa nga ang mga tao nang sila'y nagsasalita. Ang iba naman ay lumuluha. Hindi ko alam kung tama ang aking obserbasyon na siguro kaya hindi napapanganga at napapaluha ang mga tao kapag ako ay nagsesermon ay sapagkat nagpapadala minsan ako sa nauuso - na gawing ang sermon ay para na ring isang after-dinner-speech. Hmmmmmmm…siguro ang pampa-kwela at katatawanan ay bagay sa ibang okasyon. Oppppps, baka naman kaya ko nasabi ko ito ay tumatanda na nga ako. Hmmmmmmm. Syanga rin naman. 6. Count-off! Uso dito sa mga opisina, na sa halip na buwanang kalendaryo ang inilalagay sa bulletin board, ang ipinapaskel nila ay ang count-off kung ilang araw na ang natitira bago dumating ang Pasko. Kay ganda nito dahil para bang umiikot ang mga araw nila kay Kristo, ang bida sa inaasam na Pasko. Kaya naman gumagaan ang kanilang kalooban at nalilimutan ang pagod sa ginagawang sakripisyo. Syanga naman. 7. International Customary Law. Sinabi ni Ginoong Lagman na ang reproductive health ay UN-endorsed. Kaso, iba ang pakahulugan niya sa "reproductive health" na inaprobahan sa ICPD (International Conference for Population and Development) na idinaos sa Cairo noong 1994. Ipinagpipilitan niya na napapaloob ang abortion sa reproductive health. Siguro dapat niyang basahin nang husay ang ICPD at yaong 1995 Conference on Women sa Beijing . Meron kasi itong binding effect kaysa mga UN declarations at resolutions na pinagbabatayan niya ng kanyang mga sinasabi. Bukod roon, ang abortion bilang gusto niyang bahagi ng reproductive health sa Pilipinas ay hindi pwedeng ipalagay na isa sa mga international customary laws. Bakit? Kasi, yung sinasabi niyang UN-endorsed ay lagi na lamang nagpapagulo sa mga matitinong usapan sa mga committees ng UN General Assembly. Kaya tuloy humahaba at nagkakagulo sa UN ang mga usapan para sa kabutihan ng disabled, child-soldiers, peacekeeping, family, etc., ay laging hinahalbusan ng mga like-minded abortion advocates ang mga topic na ito ng paborito nilang flavor na abortion. Sa halip na marating ang consensus sa mga decision making, ang mga resolutions at declarations tuloy ay laging pinagbobotohan na hindi nawawalan ng reservations mula sa significant na mga bansa. Sabi nga nila, sa pagsunod ni Ginoong Lagman sa mga bulong ng UNFPA (UN Fund for Population) at ng iba pang miyembro ng Treaty bodies at NGOs, dapat raw ay ibahin na lang ang kaniyang pangalan. Sa halip na Ginoong Lagman dapat raw ay tawagin na lang siyang … Ginoong Lag(lag)man. Syanga naman.

Syanga Naman, Oktubre 2008

Hindi nga kaya nila alam ito? Nagtataka ako at marami pang nag-iinvoke ng Malthusian Theory na nagsasabing "ang pagdami ng tao sa isang bansa ay nagdadala ng kahirapan." Di pa yata ito alam ng makikisig nating mga congressmen at ng mga kasapi nilang manunulat at broadcasters. O baka ayaw lang nila sabihin na napabulaanan na ang Malthusian Theory scientifically ni Julian Simon sa United Nations mismo. Ewan ko ba kung bakit hindi nila masabi na, sa totoo lang, "ang katiwalian (corruption), ang di malinis na pamamahala ang tunay na pigsa ng kahirapan." Kaya nga, saludo naman ako sa sinabi ni Grand Knight Carl Anderson, ng Knights of Columbus, na ang kahirapan ay dulot ng saloobin na "merong buhay na mas-mahalaga kaysa buhay ng iba…" Halimbawa, meron daw buhay na mas importante kaysa mga nasa sinapupunan pa dahil wala pa raw siyam na buwan. Syanga naman.

***

Hindi yata nila alam. Noong kasagsagan ng isyu tungkol sa reproductive health bill, maraming nagte-text sa mga broadcasters. Bakit pati raw itong RH (reproductive health) ay pinakikialaman ng Simbahan. Wala naman daw karanasan ang mga pari. Well, hindi po yata nila alam na ang mga pari ay nag-eecho lamang ng karunungan ng Simbahan na nakuha through the centuries. Hindi yata nila alam na ang Vatican ay may Pontifical Academy of Sciences na binubuo ng mga social scientists at iba pang uri ng experts sa agham. Actually, hindi sila lahat katoliko. Pero bilang experts nagkakaisa sila sa vision ng Simbahan na ipagtatanggol ang buhay at maisulong ang development with a human face (sustainable development). At hindi lang iyon. Hindi yata nila alam na bukod sa Pontifical Academy of Sciences na ito ay napakaraming layko mula sa Catholic Universities, kahit sa mga State Universities, na nag-aalay ng kanilang expertise para mapangalagaan ang
daigdig. Syanga naman.

***

Setting the record straight. Tungkol pa rin sa isyu ng reproductive health bill, sinabi ng Lubhang Kgg. Edcel Lagman na ito daw "reproductive health ay boses at kagustuhan ng buong United Nations." Hindi po ito totoo. Marami pa pong bansa na lumalaban dito hanggang ngayon. Dati po kasi akong miyembro ng Holy See delegation sa United Nations sa New York (Sept 2002- July 2007) at walang sawa pong ipinapaliwanag sa pwersa ng European Union, ilang bansa sa Latin America at African Union, Canada at iba pang Commonwealth Nations ng United Kingdom ang side ng Simbahan.

Maganda rin po natin malaman na ang UN po ay hindi isang Congress ng isang Super State na kayang ipapakulong ang hindi bumoto sa napagkasunduan nilang resolution o declaration. Ang bawat bansa ay nananatiling may kanyang sovereignty. Walang police power ang UN para parusahan ang Holy See , El Salvador , Poland , Ireland , atbp na hindi pabor sa corrupt concept ng "reproductive health", lalo na ng mas-corrupt na ibig nilang sabihin sa "reproductive rights". Dapat ding malaman na ang USA (Bush administration) ay laging supportive sa Holy See laban sa ganitong isyu. Sa katunayan, ang Ambassador ngayon ng USA sa Holy See ( Vatican ) ay si Mary Ann Glendon, dating professor ng Harvard, atpb. Sa katunayan din po, si Mary Ann Glendon ang dating Presidente ng Pontifical Academy of Sciences ng Holy See. At kaya nga siya binigyan ng ganitong posisyon sa Vatican kahit isa siyang babae ay sapagkat siya ang namuno sa Holy See Delegation noong 1995 sa Beijing para ipaglaban ang mga kababaihan. At si Mrs. Glendon ang naging utak kung bakit nabigo ang mga pro-RH bill na country delegations at NGOs gaya ng International Planned Parenthood, Catholics for "Free Choice" at iba pa na mai-adopt ang extreme interpretation ng reproductive health doon sa Beijing, ganon din sa Cairo at sa iba't-iba pang resolutions sa New York at sa Geneva. Dapat ring malaman na kung bumoto man ang ibang bansa sa mga resolutions, gaya ng Holy See, bumuboto sila "with reservation". Ibig sabihin, bumoto po sila sa several pages na resolution o declaration in the spirit of compromise, pero lagi nilang nililinaw bago magbotohan o pagkatapos ng botohan na hindi sila pabor sa ibig sabihing ipakahulugan ng like-minded countries tungkol sa "reproductive health" na nagsusulong ng promosyon ng contraception at abortion. Syanga naman.

***

Pusa na nainggit sa daga. Dumako po tayo sa Banal na Kasulatan. Upang mareporma ni Kristo ang kapalaluan (self-righteousness) ng mga eskriba at pariseo, ikinuwento niya yaong pagkagalit ng maiinggiting trabahador na nagsimulang magtrabaho simula nang 6am (Mt.20:1-6). Sinabi ng 6am worker na hindi makatarungan ang may ari ng ubasan dahil ang nagtrabaho noong 5pm ay tumanggap din ng isang denaryo, kagaya niya na nagtrabaho nang mas-matagal sa ilalim ng pumipitik na init ng araw. Pero sinabi sa kanya ng may ari ng ubasan na wala siyang sinirang kasunduan (breach of contract). Sa katunayan, bago nagpunta ang mga trabahador sa ubasan, pumayag sila sa kanya na ang sweldo nilang tatanggapin ay isang denaryo lamang. Sa tingin ko, sagad na sa buto ang pagka-inggitero ng 6am worker. Bakit? Kasi, kinainggitan niya pati ang taong hindi dapat kainggitan, gaya ng payatot na 5pm labourer na kaya nga walang kumuha sa kanya. Papatay-patay na, kinainggitan pa.

Kainaman na! Para siyang pusa na nainggit sa daga. Syanga naman.

***

Ang ikatlong anak. Tungkol sa isa pang talinhaga laban sa mga eskriba at pariseo (Mt. 21:28-32), mas-magaling pa daw yaong panganay na anak. Bagama't sininghalan niya ang kanyang ama at nagsabi na hindi siya pupunta sa ubasan, nagbago naman siya ng isip at sinunod ang pakiusap ng kanyang ama. Di raw katulad ng anak na nagsabi ng "yes", subalit hindi naman isinakatuparan ang kanyang pangako. Heto naman ang pangaral ni Padre Bel San Luis, svd, sa TV Mass: Parehong may depekto ang dalawang magkapatid kaya iniri-rekomenda na lang niya na ang gayahin natin ay ang "ikatlong anak". Siya yaong bukod sa nagsabi ng "yes" ay pinangatawanan pa ang kanyang pangako. Ang inimbento ni Padre San Luis na "ikatlong anak" ay gaya ng imbento ko ring kasabihan: Kung "Action speaks louder than words" ang imbento ko namang kasabihan ay ito: "Words with action speak the loudest." Di ba? Syanga naman.

***

Ang modernong pariseo. Nang panahon ni Jesus medyo iba ang depekto ng mga pariseo: Hindi nila ginagawa ang kanilang ipinapangaral. Iyan ang lumang pariseo. Ngayong malapit na ang 2009, meron nang modernong pariseo. Sila yaong mga magaling mangaral subalit hindi naman pinaniniwalaan ang kanilang mga ipinapangaral. Syanga naman.

***

Ang kabarkada ng kasalanan. Kalimitan, ang kasalanan ay may kasunod na kaparusahan. Bakit? Kasi ang kasalanan ay hindi lang pagsuway sa isang batas. Ang kasalanan ay pagsira din o violation ng kalikasan (nature) ng tao bilang kawangis ng Diyos. Ang bisyo ay may kakabit o kasunod nang "kaparusahan". Halimbawa na lang, kung ang kinakape mo sa umaga ay lapad o cuatro cantos, asahan mong nakangiti na sa iyo si Kamatayan. Kung kinakalbo mo ang mga bundok at gubat, at kung pinababayaan ang mga dagat at ilog, babalikwasan ka ng mga ito dahil nawawala ang equilibrium at balance ng kalikasan. Ganito rin ang iyong tricycle o kotse. Aalagaan ka nito kung aalagaan mo rin siya. Hindi ka niya ititirik. Kaya nga, dahil sa pinaglaruan ng Europa ang kalikasan sa porma ng reproductive health, irreversible na ngayon ang pagbulusok ng populasyon lalo na sa Espanya at Italya. Bakit? Dahil ang kabarkada ng reproductive health ay ang contraceptive mentality, ang abortion at divorce mentality. Syanga naman.

***

Kung ikaw ay may pautang na magaling. Nang magsimula nang bumaba sina Jesus mula Galilea patungong Jerusalem upang harapin ang kamatayan sa Bundok ng Kalbaryo, nagalit sina Pedro at Juan sa mga taga-Samaria. Marahil, sa tindi ng galit sa mga tulisan na taga-Samaria, natukso sina Juan na dasalin sa Diyos na paulanan ng apoy ang Samaria . Sinumbatan na lang sila ni Jesus at sinabing hindi nila nalalaman ang kanilang sinasabi. Dahil sa pagiging considerate ni Jesus sa mga Samaritano, alam ba ninyo ang naging kapalit? Ang mga Samaritano mismo ang naging takbuhan ng mga Kristiyano nang ang huli ay inusig doon sa Jerusalem . Totoo nga ang sinasabi ni Santa Teresita na "ang tanging bunga ng pag-ibig ay pag-ibig rin." Syanga naman.

***

Pulpito sa banig ng karamdaman. Sinabi ng demonyo sa Diyos na madali ang magpakabanal kung ikaw ay mayaman. Kaya nga, nakipagpustahan siya sa Diyos na kung aalisan ng yaman si Job ay susumpain ni Job ang Diyos. Bilang pagsubok, ninakaw ng mga Sabeans ang mga baka ni Job at pinagpapatay pati ang mga pastol. Ganon din ang ginawa ng mga Kaldeo sa mga tupa at kamelyo ni Job. Ang matindi pa nito, tinamaan ng kidlat ang bahay ng kanyang anak, kasama ng kanyang pamilya. Samakatwid, bukod sa yaman ni Job, pati na ang kanyang kinabukasan ay kagyat na naglaho. At dumating nga sa puntos na halos bumigay na si Job. Tumangis siya at nagtanong kung bakit pa siya isinilang. Wala naman daw siyang ginawang kasalanan sa harap ng tao at ng Diyos eh kung bakit ganito raw kasidhi ang kanyang pagsubok. Ang maganda kay Job ay hindi niya narating ang puntos na laitin at kamuhian ang Diyos. Naipakita niya na kahit ang mga taong matuwid ay dumaraan sa dusa upang tumibay ang kanilang mga buto at maging larawan sila ng kagitingan para sa Diyos. Dahil dito, kahit pasyente ay pwedeng mangaral at makapaglingkod sa isang doktor at kapwa pasyente sa pamamagitan ng kanyang banal na pagdadala ng krus ng karamdaman. Bukod sa proklamasyon, ito ay isa na ring uri ng aktibong paglilingkod. Syanga naman.